کمونیسم, علم شرایط رهایی پرولتاریاست
اجرای عمل آزادسازی جهان, رسالت تاریخی پرولتاریاست

رابطۀ من با پیرامونم، آگاهی من است

سربازان مرداب

Voor het weergeven van de inhoud op deze pagina is een nieuwe versie van Adobe Flash Player vereist.

Adobe Flash Player ophalen



متن ترانه توسط جان اسر، زندانی چپ اندیش سروده شد. جان اسر(۱۸۹۶-۱۹۷۱) که به جرم کمونیست بودن دستگیر شده بود با اتهام «خیانت به امنیت ملی» محاکمه و راهی اردگاره شد. جان اسر که چون بسیاری دیگر از زندانیان فردی اهل مطالعه و تفکر بود جدا از سیاست دلبسه ادبیات و موسیقی نیز بود. او در ۱۹۳۳ به بورگر مور انتقال یافت و تا پایان برپایی اردگاه، یعنی ۱۹۴۵ در آنجا ماند. جان اسر پس از جنگ در دوران استالین دلزده از سیاستهای استالینیستی از حزب کمونیست بیرون آمد و در دوران بازنشستگی اش در اوایل دهه ۶۰، مجموعه ترانه های خویش را بصورت کتابی منتشر کرد. در سرودن متن ترانه، زندانی دیگری نیز کنار جان اسر بود : بازیگر و کارگردان برلینی، ولفگانگ لانگ هوف. لانگ هوف (۱۹۰۱-۱۹۶۶) که در سال ۱۹۳۳ به دلیل عضوت در حزب کمونیست و فعالیت در برگزاری سمینار برای اتحادیه های کارگری بازداشت شده بود بلافاصله محاکمه و به بورگر مور فرستاده شد. ولفگانگ لانگ هوف پیش از آنکه فردی سیاسی باشد، هنرمندی پیشرو و اندیشمند در عرصه تاتر بود. لانگ هوف پیش و پس از جنگ بنیانگذار چندین گروه نمایشی و انجمن تاتر در برلین بود. او که پس از دستگیری به شدت توسط گشتاپو شکنجه شده بود به اردگاه بورگر مور برای کار اجباری فرستاده شد. در آنجا جان اسر را شناخت و در کنارش متن ترانه «سربازان مرداب» را تالیف کرد . لانگ هوف اما پس از ۱۳ ماه اعمال شاقه همراه با عده ای دیگر از زندانیان مورد عفو قرار گرفت و آزاد شد. لانگ هوف پس از آزادی به سوئیس گریخت و یکسال بعد در ۱۹۳۵ در همانجا کتاب گزارش گونه «سربازان مرداب، ۱۳ ماه در اردوگاه کار اجباری» را نوشت و منتشر کرد. این کتاب یکی از نخستین اسناد از جنایات نازیها محسوب می شود که توسط لیلو لینکه به زبان انگلیسی ترجمه شد و مورد توجه و استقبال جهانی قرار گرفت. در هنگام آزاد شدن لانگ هوف ، او و زندانیان دیگر موظف بودند برگه ای را امضا کنند که با آن متعهد می شدند درباره آنچه در اردوگاه دیده و تجربه کرده اند سکوت کنند و برای کسی بازگو نسازند. در همان زمان زندانی چپ اندیش دیگری بنام رودولف گوگول در اردوگاه بود. ا که دلبسته موسیقی بود با اولین گروه زندانیان وارد اردوگاه شده بود و در بخش خرید و تدارکات مشغول به کار بود. رودولف بر ترانه اسر و لانگ هوف آهنگی ساخت و آنرا برای روز مراسم در اردوگاه آماده کرد. زمانی که آهنگساز آماتور، لانگ هوف آهنگ ترانه «سربازان مرداب» را می ساخت شاید هیچ تصور نمی کرد که چند سال بعد این آهنگ تحسین هانس آیسلر آهنگساز را در لندن برانگیزد و سازنده اش را ستایش کند. ترانه سربازان مرداب در ۲۷ آگوست سال ۱۹۳۳، در پس سیمهای خاردار اردوگاه بورگر مور توسط ۱۶ زندانی اجرا شد . زندانیان در وقت اجرا چون همیشه لباس زندانیان را بر تن داشتند. دستها و بدنشان بر اثر کار طاقت فرسا زخم بود و چهره رنگ پریده و بدن نحیفشان شان از سو تغذیه در سخت ترین شرایط روحی و جسمی نشان داشت.. با اینحال اشک در چشمان اسر و همکارانش به وقت اجرا حلقه زد. تاثیر ترانه بر دیگر زندانیان و حتی برخی از نگهبانان تا حدی بود که خشم فرمانده اردوگاه را برانگیخت و پس از آن دیگر به زندانیان اجازه برگزاری هیچ جشن یا اجرایی را نداند. رودی گوگول سالها بعد گفت:
«آنروز
۱۶ زندانی در حالیکه لباس مخصوص زندانیان بر تن داشتند و هر یک چون سربلزی موقع مارش، دسته جمعی رژه می رفتند و بیلهایشان را همچون تفگ در دست داشتند، وارد صحنه شدند و مثلثی ساختند. من که رهبر ارکستر بودم در راس مثلث ایستاده بودم. با چوب شکسته یک بیل گروه را موقع اجرا رهبری می کردم. بعد از آنکه چند بیت را خواندیم هزار نفر زندانیان با ما شروع به خواندن کردند. در بخش دوم ترانه نگهبانان همراهمان شدند. زندانیان و نگهبانان همه یکصدا می خواندند. آنان(نگهبانان) تصور می کردند منظور ترانه از سربازان آنهاست.»

متن کامل ترانه
تا جائیکه چشم کار می کند

مرداب و دشت دورتا دورمان است
آواز پرنده ها شادی بخش نیست
بلوط ها سرد و برهنه خبردار ایستاده اند
ما سربازان مردابیم

با بیل به مرداب می رویم (تکرار)
-
در این دره اردوگاه بنا شده است

جایی خالی از هر نشاط
در پس سیمهای خاردار
ما سربازان مردابیم

با بیل به مرداب می رویم (تکرار)
-
هر صبح هنگ به صف به مرداب

میرود برای کار آنجا
تا در زیر آفتاب سوزان
زیر و رو کند خاک و گل را
تا شاید بازگردند روزی به خانه
ما سربازان مردابیم

با بیل به مرداب می رویم (تکرار)
-
نگهبانان دائم پُست عوض می کنند

هیچ کس هیچ کس از این جا نمی تواند بگریزد
فرار تنها دستاوردش مرگ است
این واقعیت اردوگاه دورتادور ما است
ما سربازان مردابیم

با بیل به مرداب می رویم (تکرار)
-
با اینحال شکوه ای نیست چرا که

زمستان تا ابد نیست
روزی به شادمانه فریاد خواهیم زد
وطن دوباره از آن منی
پس از آن دیگر سربازان با بیل هاشان

به مردابی نخواهند رفت (تکرار)


با اینحال زمزمه ترانه در دل زندانیان ادامه یافت. با آزادی اولین گروه از آنان در
۱۹۳۴ به آنسوس حصار سیم خاردار رفت. به سرعت در میان دیگر اردگاهها و شهرهای زیر سایه حکومت ناسیونال سوسیالیست ها پخش شد تا در ۱۹۳۵ یعنی دو سال پس از آن به گوش هانس آیسلر، آهنگساز نامی آن دوران رسید که در لندن زندگی می کرد
هانس آیسلر که شیفته اثر شده بود بر همان ملودی گوگول کار کرد و آنرا قدری شاخ و برگ داد و برای خواننده، نویسنده و بازیگر آلمانی ارنست بوش آماده کرد.



کمونیستهای انقلابی

http://www.k-en.com

  info@k-en.com

صفحه اول
آمار لحظه به لحظه جهان
Aab va hava

ظ…ط§ط±ع©ط³

 



بحران ساختاری
و
ماشین سرکوب




دسته بندی موضوعی

انقلاب یا رفورم اجتماعی ؟


نقد و بررسی
اخبارو بیانیه ها
اقتصادی
تشکل یابی کارگران
روزشمار جنبش کارگری ومروری
براعتصابات واعتراضات کارگران درایران

جنبش های اجتماعی
جامعه شناسی
ایدئولوژی و فلسفه
فرهنگ و هنرو مذهب
ماشین سرکوب و زندانی سیاسی
زندگی نامه